Στην Ευκαρπία Σερρών μέχρι τη δεκαετία του 80 ζούσαν κοντά στο σπίτι μου δύο αδέλφια μεγάλης ηλικίας. Μέναν σε διπλανές πλινθόκτιστες παράγκες και συνήθως ήταν μαλωμένοι μεταξύ τους.
– Καλημέρα Βασίλα, καλά είσαι; Ρωτάει ο ένας.
Πρρρρρρρ , ακούγεται μια δυνατή πορδή από το μπαχτσέ του Βασίλα.
– Αφού μπορείς και κλάνεις… καλά είσαι!
(Μαρτυρία Απόστολου Δ.)
asimantiellada.gr 
Πρόσφατα σχόλια