Η εύρεση της εικόνας της Αγίας Παρασκευής στη Βύσσα

Όλα εδώ στη Βύσσα ξεκίνησαν με τη χάρη της Αγίας Παρασκευής όταν η ίδια θέλησε να αποκαλύψει τη θαμμένη εικόνα της: Είναι μια ιστορία με την οποία μεγάλωσαν γενιές και γενιές. Δηλαδή, από αυτά

που ο παππούς και η γιαγιά μας διηγούνταν στα παιδικά μας χρόνια – η πρώτη επαφή με τη θεολογία. Αυτοί με τη σειρά τους τα είχαν ακούσει από τους δικούς τους γονείς…

Τα βράδια του χειμώνα μαζευόμασταν γύρω από την ξυλόσομπα και πάντα μας διηγούνταν το θαύμα της Αγίας Παρασκευής: Το πώς εμφανίστηκε η Αγία και πώς ζήτησε από τον χωρικό εδώ να σκάψει για να βρει την εικόνα της. Βέβαια οι ίδιες ιστορίες με το πρόσωπο να αλλάζει σε γυναίκα ακούγονται και στις Καστανιές και στη Βύσσα. Εμένα είναι η καταγωγή μου από την Καβύλη – τα χωράφια εδώ ήταν «Καβυλιώτικος μεράς» που λέμε. Οπότε, περισσότεροι ήταν οι Καβυλιώτες σ’ αυτό τον χώρο πριν τη χάραξη των συνόρων. Έτσι θεωρώ ότι είναι πιο γνήσια η διήγηση αυτή γιατί έχουμε και το όνομα – το παρατσούκλι μάλλον – εκείνου που βρήκε την εικόνα: Χατζημάνης.

Άλλωστε εκείνα τα χρόνια ήταν δύσκολο να ήταν μια γυναίκα μόνη της στα χωράφια – τώρα και είναι δύσκολο. Ένας άντρας είναι πιο πιθανό να πήρε μόνος του την τσάπα του και να ήρθε στο χωράφι του να σκάψει και να του εμφανίστηκε η Αγία και να του υπέδειξε πού να σκάψει. Μια γυναίκα εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ δύσκολο να βγει μακριά από το χωριό και να δουλεύει μόνη της.

Αυτό το γεγονός έγινε πριν από περισσότερα από εκατό χρόνια – πριν τη χάραξη των συνόρων!

Η εικόνα πιστεύω ότι απεικονίζει την Αγία Παρασκευή την Επιβατινή. Διότι δεν μπορεί να είναι δίπλα ακριβώς η Αγία η Θρακιώτισσα και να τιμάται η Ρωμαία – η οποία λέγεται ότι περιόδευσε και στη Θράκη – αλλά τόσο μεγάλη τιμή σε Θράκη και Μακεδονία δεν δικαιολογείται για Αγία από τόσο μακρινό μέρος.

Είναι η προστάτιδα των Βαλκανίων γι’αυτό και της αφιερώσαμε και ένα παρεκκλήσι. Ο κόσμος πρέπει να ξέρει ότι υπάρχουν δύο αγίες με το όνομα Παρασκευή.

Η εικόνα που έχουμε εδώ είναι συντηρημένη και η συντηρήτρια μου είπε ότι βρήκε πολλά ίχνη χώματος και υγρασίας αλλά δεν μπορώ να πω με σιγουριά 100% ότι είναι αυτή που βρέθηκε στα χωράφια. Το 1965 με τα γεγονότα της Κύπρου η περιοχή ήταν απαγορευτική για να έρχεται ο κόσμος. Λέγεται ότι εκείνη την περίοδο εκλάπη από κάποιους στρατιωτικούς…

Πληροφορητής: Πάτερ Βαρθολομαίος Ι. Ν. Αγίας Παρασκευής και Αγ. Σκέπης Ν. Βύσσας