Το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής

Στο σημείο που βρέθηκε η εικόνα της Αγ. Παρασκευής στη Βύσσα έχει αναβλύσει αγίασμα. Υπήρχε ένα τοιχίο με πέτρες στο σημείο που έσκαψε ο χωρικός που βρήκε την εικόνα. κατόπιν έπλεξαν με πέτρες

και πήρε τη μορφή πηγαδιού και έπαιρναν από εκεί το νερό τους. Αυτό βέβαια ήταν στάσιμο νερό, έτρεχε ελάχιστα, και παραμονές της Αγίας Παρασκευής οι άνθρωποι το καθάριζαν, το ασβέστωναν, το τακτοποιούσαν προκειμένου να είναι έτοιμο για τη γιορτή.

Ερχόταν απ’ όλα τα χωριά με τα κάρα και με το τρένο. Μόλις τελείωνε ο θερισμός, οπότε ήταν μια καλή ανάπαυλα ένα διήμερο να προσκυνήσουν.

Σ’ αυτό το σημείο να πω ότι τα τρία μεγάλα πανηγύρια του Βόρειου Έβρου ήταν της Αγίας Παρασκευής εδώ, της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στα Μαράσια και του Ταξιάρχη στα Ρύζια που κι εκεί έγιναν πολλά θαύματα αφού με τη θαυμαστή επέμβαση του Ταξιάρχη πολλοί λυτρώθηκαν από δαιμόνια. Ως σήμερα παραμένουν μεγάλα πανηγύρια αναλογικά πάντα με τον πληθυσμό που απέμεινε εδώ.

Έβαζαν λοιπόν τα καλά τους, φόρτωναν στα κάρα παιδιά , παππούδες, γιαγιάδεςκαι είχαν κι ένα τραγούδι που λέγαν στη διαδρομή. Ήταν μια ιεροτελεστία…

Στα κάρα τους είχαν στέγαστρα – τα έλεγαν μπινέκια – και έβαφαν τα κάρα με μπλε χρώμα και τις ρόδες με κατράμι (πίσσα) για να είναι όμορφα και γερά αφού δε σάπιζε το ξύλο.

Εγώ σαν παιδί πρόλαβα το παρεκκλήσι πριν γίνουν τα σκαλοπάτια και τότε ερχόντουσαν κάποιοι από το χωριό κι έσκαβαν στο λοφάκι κι έφτιαχναν σκαλοπάτια χωμάτινα ώστε να μπορεί ν’ ανεβοκατεβαίνει ο κόσμος. Έδεναν κι ένα σκοινί ώστε οι γηραιότεροι να μπορούν να κρατιούνται. Οι πιστοί κατασκήνωναν εδώ ένα βράδυ τουλάχιστον και παραδίπλα γινόταν το πανηγύρι.

Αυτά είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ελληνική παράδοση και την κουλτούρα του Έλληνα: Να τιμά το Άγιό του αλλά και δίπλα να έχει και το παραδοσιακό πανηγύρι.

Πληροφορητής: Π. Βαρθολομαίος Ι. Ν. Αγ. Παρασκευής και Αγ. Σκέπης Ν.Βύσσας